Paano

Paano? Yung tanong na paulit ulit na ang sakit sakit malaman ang sagot. 

Paano? Paano kita makakalimutan? Paano ako mabubuo ulit yung puso ko na durog durog? Paano ko ipagpapatuloy yung buhay ko na wala ka? Paano ko mangangarap ulit na hindi kana kasama? Paano ako magiging masaya kung wala ka sa tabi ko? 

Hindi ko na alam gagawin ko. Wala ako iba nararamdaman kundi sakit. Ang sakit sakit. Lahat nawala saken. Wala na ko, para na ko patay. 

Ang sama sama ko ba para mawala ka saken? Bakit kelangan ako yung mawalan? Bakit kelangan ikaw yung mawala saken? Bakit mo ako iniwan ng ganun ganun lang.

Pitong taon. Sa pitong taon wala akong ibang minahal ikaw lang. Sabay tayo nangarap. Sabay tayo bumuo ng mga pangarap natin. Bakit iniwan mo ko. Para akong nakalutang sa ere, para mo akong pinatay ng paulit ulit. Ang sakit sakit.

Ilang buwan na ko naghihintay, umiiyak, tulala. Lahat na apektuhan saken. Hindi na ko makapag trabaho ng maayos. Nawala lahat ng pangarap na binuo natin. Nawalan ako ng pangarap. 

Hindi ko na alam. Hindi ko na alam kung ano dapat kong gawin. Gulong gulo na ko. Gustong gusto kita makausap. Gustong gusto kita mayakap. 

Wala na ko eh. Wala na ko. Di ko na alam, di ko na alam, ang alam ko lang ang sakit sakit. Wala akong ibang gusto, bumalik ka lang. Bumalik ka lang saken.

Advertisements
Standard

Dealing with the pain

Hanggang kailan yung sakit. Yung gabi gabi bago matulog wala akong ibang iniisip kundi ikaw. Kung kamusta kna, kung naiisip mo man lang ba ko.  Yung sakit at luha na nakakatulugan ko na lang hanggang sa pag gising ko ang bigat bigat sa pakiramdam.

Para na akong sasabog. Gusto ko sumigaw, umiyak ng malakas na malakas hanggang sa mawala yung sakit, hanggang sa mapagod ako na mahalin ka at maghintay.

Ilang araw, buwan o taon pa ba ko magiging ganito. Halos pitong taon kita minahal, umikot yung mundo ko sayo, lahat ng pangarap na binuo ko kasama ka pero sa isang iglap nawala lahat yun.

Wala akong ibang hinihiling na bumalik ka lang, wala akong ibang gusto bumalik ka. Kasi hindi ko kaya, ang sakit sakit. Para akong pinapatay paulit ulit. 

Standard

A love that was never meant to be

I’ve been writing this for almost a month. I used to write this letter for him in “bikol” language. 

We’ve been together for years. Ika ang yaon pag may problema ako, pag kaipuhan ko ki mahibian. Ika ang nagpapakusog kang boot ko everytime na nagluluya ang boot ko. Ako yung nagtubod sa mga pangarap mo, nag aadvice saimo kapag uyam ka sa trabaho mo. Sabay kita nangarap hanggang sa naging stable at na promote sa trabaho ta. So memories na magkaiba kita, so kalwagan, kilig, mga corny mo na joke, so sabay kita magkaon na nkakamot, so travel ta buda so mga plano ta sa future. Everything was perfect. Huna ko wara ng katapusan, huna ko ika na so “the one”, yun pala “huna ko lang”.

Last ta na paghilingan sabi mo madigdi ka sa bday ko. Nagtubod ako kauto. Natapos ang aldaw kang bday, ni anino mo dae ko nhiling. Mski anung contact ko sa phone mo out of coverage na tlga. Mski sa fb seenmode mo na ko. Makulugon sobra. Huna ko maabot ka, huna ko mabago na so isip mo, na magkakaayos kita sa bday ko pero dae ka nag abot. 

Dakulon akong hapot na “Nata” kudi dae ko aram kung masisimbag mo pa ba an na totoo. Tinanggap taka ki paulit ulit, nagtiwala ako na huna ko mabago ka dahil padaba taka. Hinali ko so pride ko kang dinuman taka para lang makahuron ka, mski nag para halat ako sa wara na gari na ko bua ki halat pero dae ka nagpahiling. Dipisilun tanggapun eh, di ko aram kung sain o panu ako mapuon giraray. So dati na pagmata ko dakulon ka ng text buda miscall para mag goodmorning buda sabihun na nasa trabaho kana. So bago magturog, naghuhuron pa kita. So mga times na ika nag mamasahe kang likod buda bitis ko pag sobrang pagal ako, so tg blower mo ang buhok ko. So pinagluto mo ako ki sinigang na bangus pero grabe so pait kaya inulit mo giraray paglutuon. So sabay kita magkaon na wara kitang pakiaram kung mas tumaba pa kitang duwa. Pag nag make up ako, tapos tgkirayan taka man. So kada bisita mo sako pagkaon ang dara mo imbis na material na bagay kasi aram mo na mas maugma ako kung pagkaon ang dara mo sako. Yung mga aldaw na dawa busy ako kakahiling ki movies na muya ko habang ika man tghiling mo, so mga action na movie. So aldaw na tinawan mo ako na singsing, rumdom mo so sinabi mo sako na ako lang so babae na tinawan mo kauto na hanggang ngunian gamit ko. So pagduman ta sa wedding expo, nahiling ko sa mga mata mo na excitedun ka man kauto, ika pa nagpipili kang wedding ring ta muya mo mas mag invest kita duman ta pirmi ta uto isusulot hanggang sa magurang kita. Maugma, mamundo,may iwal, selos pero nakaya ta eh. Pero nata ngunian, isang iglap nawara gabos. Dipisilun sobra, nag flashback gabos na memories hanggang sa dae ko mapugulan ang sadiri ko maghibi na gusto ko gumasod gasod para mawara ang kulog. Mski sa pagturog yaon ang kulog, na kada muya ko kuguson ang ulnan ko ika ang nasa isip ko ta hali saimo mga ulnan ko. Dipisilun mag turog, pirang bulan pa ba ko arog kauni na nag aga na ko ki hibi na nangingiturog na lang ako kakahibi. Na pagmata ko makulugon buda magabatun sa pagmati. 

Kapag nag uuli kita sa bicol, 12hrs na magkataning sa bus, saro an sa maugma na kaiba tka. Kahit na matraffic sa mga tgduduman ta bsta kaiba tka, okay lng ako kasi kataning,kaiba taka. Kapag tg migraine ako tpos tg hilot mo ang payo ko, mski pag kaon tg hungit mo ako. So kada travel ta may “follow me” kita na picture buda msabi ka na bka pwde “follow you” nman. So lugar kung sain ta pangarap mag bakal ki harong ta? Kasi ang daming memories ta duman, ito ang paborito ta na lugar. So kada asar mo sako tapos matram ka sko na minadakulaon ang mata ko para mas maasar ako, tpos sabay picture ka sko pra sbhun na “hilinga ang pandok mo pag pikon ka”. Namimisun ko na kasabay ka magkape kasi prehas kita mahilig sa kape. Namimisun ko an gabos na an. 
Yung aldaw na pinabisto taka sa buong pamilya ko. Ki Mama, sa tugang ko, mga pinsan ko, mga tiya/tiyo ko. Halos kada may okasyon tghanap ka na ninda sko, kung kmusta ka. Lahat na okay eh pati sa pmilya mo. Diba nga mapakasal na kta sa 2019? Kaya nga kita nagduman sa wedding expo para mkapag inquire na kita, para mpaghandaan ta na. So mga times na tgppahiling ko saimo so nga ideas na wedding motif, tapos ika din naghahanap na gusto mong photographer ta sa kasal. So huron ta nga kahit na mura lng basta maayos ang quality ta ang importante dae maubos sa kasal ang maipon ta. 
Bday ko last year, that was the happiest day ever. Travel together sa Maniwaya, yung nag aga kita sa may dagat hanggang sa pagmata ta ung magayunun na sunrise ang nahiling ta. Yung mahiling ko ang sunrise kaiba ang tawo na padabaon ko, perfect and priceless para sako. Dae akong ibang hinagad kay Lord na sana maging maugma kita, na sna mas maging matatag pa kita. Kudi dipisil palan talaga kalabanun ang tadhana. 
Nata kasi ngunian pa? dakulon na kitang pinagdaanan, nata ngunian kpa nag give up. Nata mas pinili mo ang iba dahil sa maugma ka sa ngunian. Di mo ba naisip na kang nkukulugan ako kauto, sa kdakulan na reason para mag give up ako saimo pero never ako nag give up sa relasyon ta. So pkiramdam na gari nagpundo ang mundo ko, na di ko aram kung anu gibuhon ko na dae ko mapugulan ang ihibi ko na kada marumduman ko na wra kna sako. Na khit nsa trabaho ako ika ang nasa isip ko,kung naiisip mo ba ko? Kung nagkaon kn ba, kung kmusta ang trbaho mo. Na kahit na mg paka busy ako sa trabaho, dae ka mahali hali sa isip ko. Na kada hiling ko sa phone ko wara ka na text o apod sako. Makulugon sobra.  
Panu mahali uning kulog? Pag may mga ngyyri sa trabaho ko ika ang kahuron ko. Urualdaw ika ang kahuron ko, saimo ko tg istorya gabos gabos. Ika nasasabihan ko pag uyam ako sa trabaho, pag my good news ako gabos gabos. 
Bako man gayod maraot na maghibi ako na sarong beses, duwa, tolo o khit hanggang thousand times pa para maubos na uni gabos na kulog. Uni ang pangduwa na paghibi ko sa lalaki na dae ko makaya. Kang nawara si Pa, nag uli ako na naghihibi sa jeep na gari ako bua. This time, nag uli ako hali pagduman saimo na dae taka naabutan kasi sbi mo nsa trabaho ka yun pla kaiba sya. 

Siguro nagsawa ka sa ugali ko, sa pagseselos ko na kadalasan totoo. Dae ko aram kung sain ako nagkulang siguro sobra sobra so pagpadaba ko saimo. Makulugon sobra, mkulugon na mahiling ko mga pictures nindo sa lugar na dinumanan nindo na muya tang dumanan. So mga rason mo na busy ka sa trabaho, na yaon ka sa trabaho na yun pala kaiba mo siya. Habang ako naghahalat kang apod buda text mo un pla may kaiba mo siya. “Sabihun mo lang ang totoo, ayuson ta lang uni,ppatawadun taka, tatanggapun tka giraray”, pirang beses ko an sinabi saimo ta habo taka mawara dahil padaba taka. Pero mas pinili mo isimbag ang habo mo na ta nasasakal kana. Nata ganun lang kadali saimo na maghabo, nata ganun lang kdali na mangbaya sa pirang taon na relasyon ta dahil lang sa maugma ka na saiya. Nata kung kasuarin okay na lahat tska ka nag habo. Makulugon sobra, gari ako nagadan. Halos pati trabaho ko napabayaan ko pati sadiri ko dae ko na bisto. Siguro nga patalun ako, pero patal ba ang ipaglaban ang tawong padabaon ko? Sabi ko sa sadiri ko baka na coconfuse ka lang, so tgpapatubod ko sadiri ko na may pag asa pa yun pala tig uyam mo nlng ako para ako na mag habo.
Bako ako perpekto. Aram ko may pagkukulang ako saimo, aram ko naging sobra sobra ang ugali ko. Pero nagibo ko un na paghigpit saimo kang pirang beses ka nag lihim sko. Dawa mag ulok ako, dawa patawadun taka, so kulog dae mahali hali pero dae uto naging rason para magive up ako saimo. Dawa pirang beses ako nakulugan, dae ako nag give up saimo.
Sana maging maugma ka saiya, sana padabaon ka din niya. Di ko kaya na mahiling na iba na padaba mo, gari tgtutusok ang puso ko. Salamat sa gabos. Dae akong regrets sa relasyon ta kasi aram ko sa sadiri ko kung gurano taka pinadaba sa paraan na aram ko. Ika ang naging inspirasyon ko. Sa ngunian, muya kong kuguson uning kulog hanggang sa mag sink in sa utak ko, hanggang sa dae ko na makaya na maghabo na ko. Makaon pa din ako sa mga resto na paborito ta, maduman pa din ako sa mga lugar na dinumanan nindo na dapat dudumanan ta, hanggang sa masabi ko sa sadiri ko, “Na kaya ko man palan magdigdi na solo na maugma ako”. 

Salamat sa kulog kasi dahil digdi mas papadabaon ko na ang sadiri ko bago ang iba. Para sa sunod na magpadba giraray ako, buong buo na ako ulit, dae ko na magibong mundo ang aram ko na tawo lang. 
Salamat sa almost 7 years na relasyon. Dae akong ibang pinadaba ika lang. Dae mo pagpabayaan sadiri mo. 

 

Standard

Puso hindi siya para sayo

© Re-blogged from Joena San Diego

Hindi ko alam kung bakit paulit-ulit. Bakit paulit-ulit mong hinihiling ‘to?

Puso, hindi siya para sayo.

Hindi para sayo ang lugar na ‘to. Hindi para sayo ang pagyaman na gusto mo. Hindi para sayo ang sakit na paulit-ulit mong inaayawan pero paulit-ulit mo ring binabalikan.

Tama na. Hindi siya para sayo.

Kagabi sinabi mo, “Konti pa. Kakayanin ko pa.”

Hindi mo ba naiintindihan? Hindi mo kaya. Kailangan mong tanggapin na hindi mo kaya. Kailangan mong tanggapin na mahina ka. Kailangan mong tanggapin na hindi mo kaya mag-isa. Kailangan mong malaman na minsan sa pagsuko, dun pa tayo lalaya.

Lalaya sa lahat ng sakit.

Suko na, puso. Hindi na natin kaya.

Hindi na natin naiintindihan. Hindi na natin kaya magmahal. Hindi na natin kaya magtiwala. Hindi na natin kaya umasa.

Suko na. Hindi na kaya.

Ngayong gabi, tawagin natin ang Diyos.

Sabihin natin ang lahat ng sakit. Magsumbong tayo. Sabihin natin kung paano tayo sinaktan ng mundong ito. Kung paano tayo sobrang nagmahal at nagtiwala pero wala tayong natanggap na kapalit. Sa dulo, walang nakita kung hindi purong pagkakamali.

Wala tayong natanggap kung hindi masasakit na salita.

Napagod ako. Nakapagod ka.

Puso, magsumbong tayo.

Sumbong natin na minsan nakakapagod din maging mabuti.

Sumbong natin na minsan nakakapagod din maging malakas.

Sumbong natin na minsan nakakapagod na magtrabaho.

Sumbong natin na minsan nakakapagod.

Nakakapagod umasa. Nakakapagod maghintay. Nakakapagod magmahal. Nakakapagod magsabi, “Panginoon, gusto ko maging katulad Mo.”

Paano mo nagagawang makita ang kabutihan sa taong walang ginawa kung hindi manloko?

Paano mo nagagawang tulungan ang taong hindi marunong magpasalamat?

Paano mo nagagawang magtiwala sa taong puro kasinungalingan ang laman ng puso?

Paano mo nagagawang makasama ang taong nandyan lang kapag may kailangan sayo?

Paano mo nagagawang magpatawad ng paulit-ulit?

Paano mo nagagawang mahalin ang taong paulit-ulit kang sinasaktan?

Paano mo nagagawang magmahal ng katulad ko?

Ang hirap maging katulad mo, Panginoon.


“Hindi para sayo.”

Hindi para sayo ang magpanggap na hindi ka nasasaktan.

Hindi para sayo ang mga pangarap na kailan man hindi ko nilagay sa puso mo.

Iba ang mga pangarap na meron ako para sayo. Mas mataas. Mas mabuti. Higit sa hinihiling mo. Higit sa kasiyahan na hangad mo.

Hindi para sayo ang lugar na ‘to. Ayaw mo ba makita ang buong mundo kasama ako?

Hindi para sayo ang mahalin siya. Hindi ko ‘yon binigay sayo. Hindi para sayo ang mahalin siya

..dahil mahal ko na siya.

Matagal na. Bago mo pa siya makilala.

Pero ako? Isama mo ako. Isama mo ako sa pangarap mo. Isama mo ako sa pagpapatawad na gagawin mo. Isama mo ako sa pagtitiwala na ibubuhos mo. Isama mo ako sa pagmamahal na ako mismo ang magbibigay sayo.

Isama mo ako.

Dahil, ako.

Ako lang ang para sayo.

Mahal kita. Higit sa sakit na nararamdaman mo.

Sa ngayon, hindi ito para sayo.

Pero ibibigay ko. Ibibigay ko dahil kaya ko. Ibibigay ko dahil gusto ko. Pangako, ibibigay ko.

Ibibigay ko dahil mahal kita. Mas mahal kita kesa sa pagmamahal na meron ako para sa sarili ko.

Ako ang para sayo. Ako lang.

Gagawin kitang katulad ko. Pangako, narinig ko ang dasal mo.

“Panginoon, gusto ko maging katulad Mo.”

Pero darating ang panahon, hindi mo maiintindihan. Sasaktan kita. Sasaktan ko ang mga tao sa paligid mo. Hahayaan kong saktan ka nila.

Pero magtiwala ka, higit ang pagmamahal ko sa lahat ng sakit mararamdaman mo. Ang pagmamahal ko ang magtuturo sayo na sa sakit ka lang tunay na magmamahal.

Kapag naghihintay ka na gumaling sa lahat ng sugat, unti-unti kong ipapadala ang mga taong tama para sa buhay na gusto ko para sayo.

Kapag naghihintay kang mawala ang lahat ng luha, unti-unti kong lalagyan ng kasiyahan ang puso mo. Yung saya na hindi mawawala kahit anong dumating. Kahit sinong dumating.

Sa tuwing magdarasal ka na, “hindi ko na kaya.” Umasa ka na kukunin ko lahat. Hinantay ko lang na sabihin mo ang mga kasunod na kataga, “Kailangan kita.”

Dahil ako, Ako lang ang para sayo.

Pupunan ko lahat ng pagkukulang. Gagawin kong buo. Gagawin kitang buo dahil sa lahat ng sakit na naramdaman mo.

At kapag nagmahal ka ulit, kapag nagtiwala ka ulit, kapag umasa ka ulit, hindi na yon manggagaling sayo.

Mas magmamahal ka ng higit pa. Mas maiintindihan mo sila dahil naramdaman mo rin kung gaano kasakit.

Sasabihin mo ring, “Hindi siya para sayo.”

At alam kong dadalhin mo sila sa akin.

Dahil ako, Ako rin ang para sa kanila.

Standard